Skip to main content
This content is currently not available in Türkçe
Foto van Julie buiten, met de zonsondergang op de achtergrond.

Van Belgisch platteland naar Italiaanse bergen: mijn ESC-avontuur

Julie, België, Age 25

Als je me een jaar geleden had verteld dat ik zou gaan hiken met oudjes die me wijn aanbieden, had ik je nooit geloofd.

Hoe het allemaal begon

Het idee om in Italië te wonen begon te groeien toen ik in België enkele Italiaanse lessen volgde. De taal en cultuur maakten me nieuwsgierig. Na mijn studies Psychologie voelde ik bovendien de behoefte om met mijn handen te werken en deel uit te maken van een team. 

Toen ik op Instagram zag dat Ostello Monte Barro op zoek was naar vrijwilligers, twijfelde ik geen seconde. Ik stuurde hen meteen een e-mail met mijn CV en motivatie... en plots stond ik midden in de Italiaanse bergen!

Julie - in de bergen van Italië

Leven en werken in een eco-hostel

Het vrijwilligerswerk in het eco-hostel maakt me echt gelukkig. Elke dag ziet er anders uit: schoonmaken, receptie, onderhoud of social mediamanagement. Mijn favoriete taak is het schilderen van muren en kasten. Een ontspannende taak, vooral met wat muziek of een podcast op de achtergrond. Dat creatieve aspect is iets wat ik enorm waardeer aan dit project.

Ons vrijwilligersteam is een mix van culturen, talen en wereldbeelden. Het samenwerken met zo’n diverse groep heeft me geleerd dat hulp vragen geen teken van zwakte is, maar net een kracht. 

Julie - schilderen van meubels - er ligt krantenpapier op de grond - wit geverfde kast

Het vrijwilligerswerk in het eco-hostel maakt me echt gelukkig. Elke dag ziet er anders uit: schoonmaken, receptie, onderhoud of social mediamanagement. Mijn favoriete taak is het schilderen van muren en kasten. Een ontspannende taak, vooral met wat muziek of een podcast op de achtergrond. Dat creatieve aspect is iets wat ik enorm waardeer aan dit project.

Ons vrijwilligersteam is een mix van culturen, talen en wereldbeelden. Het samenwerken met zo’n diverse groep heeft me geleerd dat hulp vragen geen teken van zwakte is, maar net een kracht. 

De warmte van Italië

Bergen in Italië

Mijn eerste indruk toen ik aankwam, was dat mensen hier de tijd nemen om met elkaar te praten. De andere vrijwilligers, het personeel en de locals waren heel warm en gastvrij. Zelfs tijdens het hiken kom ik vaak mensen tegen die graag een babbeltje slaan in het Italiaans. We praten over natuur, familie, de toekomst… Ik waardeer de Italiaanse manier van verhalen delen, tijd maken voor elkaar en samen eten. De gastvrijheid van de Italiaanse mensen is iets wat ik wil meenemen in mijn toekomstige leven. Delen brengt vreugde voor zowel jezelf als voor anderen!

Momenten om nooit te vergeten

Momenten die ik niet zal vergeten, zijn onze maandelijkse chique etentjes, speciaal voor de vrijwilligers. We noemen het Gala Night. Het is een excuus om ons mooi op te kleden en samen quality time door te brengen. Een keer tijdens zo’n gala-avond klopte een gast aan de deur die gereedschap nodig had om iets te repareren. Wij gingen in onze elegante outfits samen op zoek naar een schroevendraaier. De situatie paste totaal niet bij hoe we eruitzagen en dat maakte het juist zo grappig! Het leven in het hostel is nooit saai.

Wordt vervolgd...

Wat ooit bedoeld was als een tijdelijk hoofdstuk in mijn leven, voelt nu als een boek dat ik nog niet wil sluiten. Ik ben nog niet klaar om Italië, de bergen en de nieuwe vrienden die ik hier heb gemaakt, achter me te laten. Wordt vervolgd...

Ik ben oprecht dankbaar voor alles wat ik heb geleerd in het hostel, de vriendschappen die ik heb gesloten en het prachtige berguitzicht dat ik had tijdens het douchen.

Ci vediamo, Monte Barro!

Updated on Salı, 17/02/2026