Elk jaar vertrekken duizenden jongeren op avontuur met DiscoverEU, een initiatief van Europa om 18-jarigen door Europa te laten treinen! Go Strange ondersteunt samen met JINT vzw de jongeren die vanuit Vlaanderen vertrekken en organiseert meet-ups die internationale reizigers met elkaar verbinden. 

Ciaran aka Cubi nam als 19-jarige Gentenaar deel tijdens zijn DiscoverEU reis deel aan verschillende meet-ups en maakte ook halt in Leuven. Die meet-up deelname werd gemotiveerd door verschillende redenen: het was een gemakkelijke manier op nieuwe mensen te ontmoeten en zichzelf open te stellen voor nieuwe ervaringen, een laagdrempelige gelegenheid om in contact te komen met onbekenden én toch meer te leren over de gewoonten en het studentenleven in stad Leuven. Bovendien gaf het Ciaran de kans om deel te nemen zonder zich zorgen te maken over zijn budget: "Omdat ik student ben, was het feit dat de meet-up gratis is, een grote bonus". 

De meet-up was ook een interessante plek om te leren, vertelt hij: "Een van de meest memorabele momenten die ik heb overgehouden aan de meet-up was toen we een bezoek brachten aan een high-tech lab van Maakleerplek. Daar kregen we de kans om te zien hoe een 3D-printer en een lasercutter oude plastics konden omzetten in iets compleet nieuws. Ik herinner me nog hoe ik gefascineerd stond te kijken terwijl de machines in actie waren. De leukste verassing was dat we aan het eind van het bezoek onze eigen gepersonaliseerde sleutelhangers konden meenemen met behulp van deze technologie."   

Ook zijn beeld van Leuven kreeg een boost door zijn deelnamen aan de meet-up. "Ondanks dat ik al enkele keren in de stad was geweest, had ik nooit echt de kans gehad om de mooie plekken te ontdekken. De meet-up bood me een heel ander perspectief." Zijn favoriete moment was toen de groep besloot om spontaan naar het Kasteel van Arenberg te gaan en daar de zonsondergang te gaan kijken. "Het uitzicht was adembenemend". 

Wat Ciaran tijdens de Meet-Up geleerd heeft, vat hij als volgt samen: "Ongeacht waar we vandaan komen in Europa, we zijn eigenlijk niet zo verschillend als het soms lijkt. Het was opvallend om te ontdekken dat mensen vanuit verschillende hoeken van Europa soms bijna dezelfde gedachten en gevoelens kunnen delen. De interacties en gesprekken met de deelnemers aan de meet-up lieten me inzien dat we allemaal op zoek zijn naar vergelijkbare dingen in het leven: vriendschap, begrip, avontuur en plezier. Deze gedeelde menselijke ervaringen overbruggen de culturele verschillen en laten zien hoeveel we met elkaar gemeen hebben. Deze inzichten hebben me geholpen om meer open te staan voor andere perspectieven en om te beseffen dat, ondanks onze diverse achtergronden, we allemaal deel uitmaken van een grotere Europese gemeenschap met gedeelde waarden en verlangens. "

Volgende tips wil Ciaran ook nog meegeven aan toekomstige DiscoverEU reizigers:

• Vergeet niet om in het moment te leven en je niet te veel zorgen te maken over wat er wel of niet kan gebeuren. Het zijn volgens hem de spontane, onverwachte momenten die het meest memorabel zijn. 
• Volg de lokale studenten: Zij kennen de ins en outs van hun stad en kunnen je de beste tips geven voor geweldige ervaringen, restaurants en verborgen juweeltjes. Google Maps is handig, maar lokale kennis is vaak onbetaalbaar. 
• Probeer nieuwe dingen uit: Het ergste dat kan gebeuren is dat je iets niet leuk vindt, maar de positieve kant is dat je jezelf verrast en verrijkt met nieuwe ervaringen. 

Updated on Dinsdag, 17/02/2026

Patiño Martín Nieves (27) komt uit Spanje en werkte een jaar lang als vrijwilliger bij de Oxfam-Wereldwinkel in Gent. Ze studeerde internationale ontwikkeling en droomt ervan om voor de Europese Unie te werken.

Hoe ziet je werk als vrijwilliger bij Oxfam eruit?
"Als projectmedewerker organiseer ik campagnes en evenementen. De Fashion Week en het Fair Fashion Fest stonden op mijn agenda. Meewerken aan die evenementen was een van de beste ervaringen die ik al heb meegemaakt. Het geeft enorme voldoening om het resultaat van mijn werk te kunnen zien. De Week van de Fair Trade is het laatste evenement waaraan ik meewerk, ook dat wordt fantastisch!"

Wat motiveert jou om dit soort vrijwilligerswerk te doen?
"Ik wou altijd al eens in het buitenland wonen en op uitwisseling gaan. Ik studeerde “Het is onze rol als jongere in Europa, en bij uitbreiding over de hele wereld, om te vechten voor onze toekomst.” PATIÑO internationale ontwikkeling dus vond het belangrijk om buitenlandse ervaring op te doen. Daarnaast vind ik ecologische duurzaamheid essentieel. Fairtrade sluit daar perfect bij aan en geeft me de kans om me te engageren voor duurzaamheidsthema’s. En tegelijkertijd leer ik veel bij."

Vanwaar de passie voor het klimaat?
"De wereld is in gevaar. Ik vind het gek hoe zo weinig mensen dat aankaarten en aanpakken. Dat maakt me ongerust. Het is onze rol als jongere in Europa, en bij uitbreiding over de hele wereld, om te vechten voor onze toekomst. Het is aan ons om verandering teweeg te brengen. Als Europeaan ben ik ervan overtuigd dat we ons meer moeten inzetten en meer verantwoordelijkheid moeten opnemen."

Welke klimaatvriendelijke dingen doe jij in je dagelijks leven?
"Ik eet weinig vlees, koop al mijn kleren tweedehands en verkies het openbaar vervoer. Wist je trouwens dat een kind krijgen zowat het meest vervuilende is wat je kan doen als individu? Daarom overweeg ik om geen kinderen te krijgen."

Mocht jij de minister van Klimaat zijn, wat zou je dan doen?
"Ik zou me richten tot bedrijven. Hoe zij omgaan met milieu, afvalbeheer en recyclage moet meer gereguleerd worden door beleid. Momenteel wordt er volgens mij te veel gefocust op de rol van het individu in de bestrijding van klimaatverandering. Om echt verandering teweeg te brengen, moeten de grootste vervuilers zich ook aanpassen. Onze persoonlijke inspanningen zijn onvoldoende als grote multinationals geen actie ondernemen."

Updated on Dinsdag, 17/02/2026

Marie Filippovits (22) uit Oostenrijk werkt een jaar lang als vrijwilliger bij IFOAM, International Federation of Organic Movements, in Brussel. Ze studeerde sociologie en is al jaren actief als activiste. IFOAM zet zich in voor duurzaamheid in landbouw.

Hoe ben je bij IFOAM terecht gekomen?
"Door mijn vrijwilligerswerk krijg ik de kans om in een sector aan de slag te gaan waar ik anders niet meteen binnen zou geraken. De voorbije jaren deed ik acties rond migratie, feminisme en klimaat. Al die thema’s zijn verbonden en gaan hand in hand met het beleid. Naast acties van onderuit zie ik nu de beleids- en lobbykant. Lobbywerk en activisme kunnen elkaar ondersteunen én versterken. Fascinerend om deze wereld te ontdekken dus. Het leven als activist zeg ik zeker geen vaarwel. Binnenkort is er opnieuw een klimaatmars waar je me alleszins zal zien."

Wat is het leukste aan je vrijwilligerswerk?
"Alle collega’s zijn gedreven door wat ze doen. Iedereen gelooft dat een klimaattransitie mogelijk én nodig is. Ik krijg zicht op het beleidswerk en volg verschillende onderzoeksprojecten rond innovatie op waar ngo’s uit heel Europa aan samenwerken. Zo ontmoet ik veel verschillende en boeiende mensen zowel online als offline, erg interessant allemaal."

Wat zou jij doen als minister van Klimaat?
"Op gebied van landbouw zou ik meteen concrete aanpassingen doen. Nu worden landbouwbedrijven bijvoorbeeld gefinancierd op basis van hun grootte. Daar kan ik met mijn verstand niet bij. Ik zou lokale en biologische boeren extra steun geven en de grotere juist meer belasten."

Welke raad heb je voor andere jongeren?
"Werk samen en onderschat jezelf nooit! Vorm netwerken, zo heb je meer impact én ontmoet je geweldige mensen. De connecties die ik maak, geven me de drive om door te blijven gaan. Er is echt een groot gemeenschapsgevoel. Verder ben ik ervan overtuigd dat je altijd iets kan doen. Ervaring is niet zo belangrijk, je mening en ideeën over het klimaat wel. Dus ga ervoor!"

Foto copyright: Kaja Gutzen & IFOAM Organics Europe

Updated on Dinsdag, 17/02/2026

Eva Ehmann (18) uit Duitsland neemt een gap year na haar middelbare school. Ze gaat 9 maanden aan de slag als vrijwilliger bij Horizon Educatief in Oostende. Ze geeft er workshops met de zee als blauwe draad.

Hoe ben je bij Horizon Educatief terechtgekomen?
"In Duitsland is het traditie om na de middelbare school een gap year in te lassen. Ik wist al lang dat ik zeker naar het buitenland wilde om een nieuwe taal en cultuur te leren kennen. Online kwam ik het European Solidarity Corps tegen en uit de vele opties kwam ik uiteindelijk hier terecht. Horizon Educatief past perfect bij me, want kinderen én het klimaat liggen me nauw aan het hart. Die passies komen samen in de workshops, een ideale combinatie."

Hoe ziet een doorsnee werkdag eruit?
C: Muze Heusequin "Elke dag is anders. Ik ondersteun waar ik kan en bereid mee de workshops voor. Ondertussen heb ik zelf ook al enkele workshops gegeven. Die zijn heel verschillend: voor kinderen van alle leeftijden, volwassenen of het hele gezin. In de loop van het jaar ga ik zelf nog een eigen workshop ontwikkelen én geven, spannend!"

Wat is het leukste aan je vrijwilligerswerk?
"Ik vind het heel fijn dat we bij Horizon Educatief altijd vanuit spelen en ervaren vertrekken. Zo maken we deelnemers bewust van de toestand van het klimaat zonder belerend te zijn. Eén oefening in een workshop is bijvoorbeeld om de vloed tegen te houden met een zandmuur, wat natuurlijk mislukt. Dat koppelen we dan aan klimaatverandering en de stijgende waterspiegel."

Welke boodschap heb je voor andere jongeren?
"Ik zou iedereen aanraden om vrijwilligerswerk te doen! Ik woonde nog thuis in Duitsland en ben hier voor de eerste keer gaan cohousen. Ik leer voor mezelf winkelen en koken, maak nieuwe vrienden en ontdek de Belgische cultuur. Iedereen zou eens in zijn leven op zo'n avontuur moeten gaan!"

Updated on Dinsdag, 17/02/2026

Adle Gündüz (29) komt uit Turkije en werkt een jaar lang via het European Solidarity Corps als vrijwilliger bij La Strada, de atelierwerking van Emmaüs vzw in Antwerpen.

Hoe valt je vrijwilligerswerk tot nu toe mee?
Deze plek overtreft mijn verwachtingen. Op voorhand dacht ik dat Europeanen best koud of zelfs kil zouden zijn, maar dat is hier helemaal niet het geval. La Strada is een hele warme plek, er is veel sociaal contact binnen het team en er hangt altijd een positieve sfeer. Ik heb ook al heel verschillende dingen geleerd. Zo heb ik geleerd om flexibel te zijn, want elke dag is hier anders.

En hoe ben je bij Emmaüs vzw terecht gekomen?
Ik heb sociologie gestudeerd in Turkije en werkte nadien een tijdje in een rehabilitation center, maar wilde me nog verder ontwikkelen. Daarom wilde ik mijn horizon verbreden en Europa leren kennen als vrijwilliger. Voordien deed ik ook al een tijdje vrijwilligerswerk in een kleuterschool in Duitsland, dat was erg fijn. Maar bij La Strada voel ik me echt thuis: hier is er altijd actie en dat ligt me wel, ik ben graag bezig!

Hoe ziet je leven in België eruit?
Ik woon in een studio vlak naast La Strada, heel handig. Er is nu ook nog een andere vrijwilliger, Silvia uit Italië. Zij woont in hetzelfde gebouw. Ik ben heel extravert en zij meer introvert, dus we vullen elkaar goed aan.

Tijdens de weekends ga ik op verkenning in heel België en Nederland. Ik heb Brugge, Gent, Brussel, Rotterdam en Amsterdam al ontdekt. Verder volg ik twee keer per week Nederlandse les. Sinds een maand spreek ik ook echt Nederlands met de jongeren die naar hier komen.

Wat vind je fijn aan werken met jongeren?
De eerste dagen liep ik mee met de begeleiders, maar nu geef ik ook zelf ateliers. Vandaag ben ik bijvoorbeeld met de jongeren gaan winkelen en maakten we samen sushi. Dankzij de andere begeleiders weet ik ondertussen hoe ik de jongeren aan boord krijg om mee creatief aan de slag te gaan, en dat werkt. We koken, tekenen, sporten... samen, heel uiteenlopend. Vaak erg druk, maar dat ligt me wel.

Door ook enkele keren mee op kamp te gaan, ontdekte ik nog andere afdelingen van Emmaüs en leerde extra mensen en plekken in België kennen.

Zou je anderen aanraden om vrijwilligerswerk te doen?
Zeker! Zelf ben ik wel blij dat ik geen 18 jaar meer ben. We werken hier met jongeren die een pak aandacht vragen, dus je moet sterk in je schoenen staan. Natuurlijk hangt dat af van project tot project. Bij La Strada word ik alleszins goed begeleid en kan ik steeds hulp vragen wanneer dat nodig is. Ik heb mijn handen vol, maar de sfeer blijft altijd positief en ik leer nog elke dag bij. Een aanrader dus!

Updated on Dinsdag, 17/02/2026